در هر سطر پرنده‌ای می‌میرد

و در هر واژه بالی از تنش کنده می‌شود

تمامی این پرنده‌ها می‌خواهند از دست‌هایم انتقام بگیرند

و من بیش‌تر از هر وقت دیگری دلم می‌خواهد از تو بنویسم

بگذار این بال‌ها آنقدر سطرها را پر کنند

و آنقدر این آغوش بال‌هایش بریزد

تا تو ببینی یک دلتنگی ساده چه جان سختی از پرنده‌ها می‌گیرد...